Aurélie & Jasper – De Generatietafel S1 #03

Het gesprek in a nutshell

Deze aflevering draait rond de evolutie van leiderschap – van controle en afstand naar kwetsbaarheid en nabijheid. Wat betekent het om leiding te geven in een tijd waarin verwachtingen hoog zijn, grenzen vervagen en mentaal welzijn steeds vaker op tafel ligt?

Jasper deelt hoe hij als jonge ondernemer jarenlang worstelde met zijn rol als leidinggevende, en hoe hij pas rust vond toen hij leerde helder te communiceren over zijn noden, zijn onzekerheden en zijn grenzen. Aurélie brengt dan weer het perspectief van een ervaren HR-professional die recent zelf de stap zette naar leiding geven. Ze vertelt hoe ze gaandeweg leerde dat leiderschap niet draait om alles weten, maar om aanwezig zijn – en luisteren.

Wat volgt is een eerlijk gesprek over voorbeeldgedrag, falen, verwachtingen, verantwoordelijkheid en de realiteit achter de mythe van de perfecte leider. Over hoe generaties anders naar autoriteit kijken, maar ook hoe we elkaar daarin kunnen versterken – als we durven loslaten dat we het allemaal al moeten kunnen.

Kwetsbaar leiderschap in een nieuwe tijdsgeest

Aurélie De Kempeneers & Jasper Dockx aan de Generatietafel

Hij begon als ondernemer op zijn 22ste. Zij groeide door tot Recruitment Manager bij DPG Media. Jasper Dockx en Aurélie De Kempeneers zijn geen klassieke leiders – en dat is net wat dit gesprek zo raak maakt. Geen managementjargon, geen zelfpromotie, wel eerlijke inzichten over hoe het voelt om vandaag leider te zijn. Tussen generaties, verwachtingen en veranderende werkculturen.

En dat dat niet vanzelf gaat, wordt al snel duidelijk.

De mythe van de alleswetende leider

“Vroeger was de baas iemand die alles wist. Vandaag verwacht iedereen dat je jezelf toont.” Die zin, ergens halverwege het gesprek, vat de shift perfect samen. Jasper geeft openlijk toe dat hij zijn rol als leider pas echt begon te begrijpen toen hij toegaf dat hij niet alles kon weten of oplossen. “Vroeger dacht ik dat ik alles zelf moest dragen. Vandaag geef ik mijn team de cijfers én mijn twijfels.”

Aurélie herkent het. Ook zij worstelde met het verschil tussen advies geven als HR-businesspartner, en zélf de eindverantwoordelijkheid dragen als leidinggevende. “Ik heb geleerd dat aanwezig zijn belangrijker is dan altijd het juiste antwoord hebben. En dat is soms echt lastig.”

Leiderschap, zo blijkt, is niet langer een rol die je invult. Het is een zoektocht die je leeft.

 

Tussen empathie en grenzen trekken

Kwetsbaarheid klinkt mooi, maar hoe doe je dat als leider zónder jezelf te verliezen? Dat is een terugkerende vraag aan de tafel. Want als leider ben je ook mens. En dus neem je soms je stress mee naar kantoor, je twijfels naar een overleg, of je vermoeidheid mee in een gesprek. Hoe ga je daarmee om?

Jasper: “Ik dacht dat ik altijd positief en sterk moest zijn. Maar als ik zelf slecht in mijn vel zit, merkt mijn team dat toch. Dus zeg ik het nu gewoon: vandaag is het even lastig, maar het ligt niet aan jullie. Dat haalt de druk weg. Voor hen én voor mij.”

Karen deelt hoe moeilijk het soms is om in je rol als leider toch je menselijkheid te behouden, zonder de professionele lijn te verliezen. “Transparantie werkt, maar het moet wel veilig zijn. En begrensd. Kwetsbaarheid mag nooit een dump zijn.”

 Tussen empathie en grenzen trekken

Kwetsbaarheid klinkt mooi, maar hoe doe je dat als leider zónder jezelf te verliezen? Dat is een terugkerende vraag aan de tafel. Want als leider ben je ook mens. En dus neem je soms je stress mee naar kantoor, je twijfels naar een overleg, of je vermoeidheid mee in een gesprek. Hoe ga je daarmee om?

Jasper: “Ik dacht dat ik altijd positief en sterk moest zijn. Maar als ik zelf slecht in mijn vel zit, merkt mijn team dat toch. Dus zeg ik het nu gewoon: vandaag is het even lastig, maar het ligt niet aan jullie. Dat haalt de druk weg. Voor hen én voor mij.”

Karen deelt hoe moeilijk het soms is om in je rol als leider toch je menselijkheid te behouden, zonder de professionele lijn te verliezen. “Transparantie werkt, maar het moet wel veilig zijn. En begrensd. Kwetsbaarheid mag nooit een dump zijn.”

Wat bedrijven hieruit halen?

  • Kwetsbaarheid vraagt volwassenheid. Wie vandaag een team wil leiden, moet niet de sterkste zijn, maar de meest bewuste. Transparantie zonder dump, empathie zonder grenzeloosheid.
  • Generaties botsen niet, ze spiegelen. Jong talent prikt door façades. Ze verwachten echtheid, geen façade. En ze zijn bereid om mee te bouwen, als ze mogen meedenken.
  • Grenzen stellen is geen zwakte. Duidelijkheid werkt. Voor elke generatie. Leiders die helder communiceren over verwachtingen, creëren veiligheid én groei.
  • Mentale gezondheid begint met voorbeeldgedrag. Leiders die hun emoties erkennen, maken het mogelijk dat anderen dat ook doen. Niet door te redden, maar door te faciliteren.
  • Leidinggeven is geen logische promotie. Het is een vak. En het vraagt tijd, ondersteuning en oefening. Niemand is er vanzelf klaar voor – en dat hoeft ook niet.

Advies aan ons jongere zelf?

“Ik dacht lang dat ik me sterk moest houden. Vandaag weet ik dat jezelf zijn sterker is dan een façade optrekken.”

“Stel de juiste vragen. En durf je waarheid te delen, ook als je denkt dat ze niet ‘professioneel’ genoeg klinkt.”

Luister nu naar aflevering 3 en schuif mee aan onze tafel met onze gasten, Aurélie Dekempeneer en Jasper Dockx.

De Generatietafel blijft de plek waar leiders elkaar ontmoeten voorbij hiërarchie en functietitel. Deze aflevering toonde: kwetsbaarheid is geen luxe, maar noodzaak. En leiderschap? Dat begint bij durven luisteren.

Gerelateerd Blog:

De Generatieconfrontatie: geen debat over generaties, maar over mensen

Zes generaties op de werkvloer. Eén probleem dat niemand benoemt.

Veerkracht is niet het zaligmakende antwoord op alles

Neem contact met ons op voor meer informatie hierover.

Veranderen zonder je organisatie kwijt te raken

Tien principes uit de praktijk, het CARRP-framework en een change-deck van tien vragen die je verandering scherp stellen.