De zaal zat vol.
Ondernemers, HR-professionals, leidinggevenden, klanten, vrienden en nieuwsgierige lezers verzamelden zich voor de lancering van De Generatieconfrontatie, het eerste boek van Karen Van der Aa.
Maar al snel werd duidelijk: dit zou geen klassieke boekvoorstelling worden.
Geen debat over “Gen Z versus boomers”.
Geen zoveelste lijstje clichés over quiet quitters, jobhoppers of “vroeger was alles beter”.
Wel een avond over iets fundamentelers: hoe we omgaan met verschillen, verandering en verbinding op de werkvloer.
Gastvrouw Leila Drake zette meteen de toon:
“Generaties zijn eigenlijk niet het onderwerp, maar de ingang voor het gesprek.”
En voor Karen’s boek De Generatieconfrontatie is dat net zo, merkte uitgever Peter Saerens op:
“Het is geen boek om generaties te managen. Het is een survivalgids om eindelijk weer eens mét elkaar te praten in plaats van over elkaar te zuchten.
De rode draad: relationele intelligentie
Tijdens haar keynote vertelde Karen openhartig over haar eigen parcours: van geschiedenis en HR tot IT, psychotherapie en ondernemerschap.
Die brede achtergrond zie je ook terug in het boek. Geen zwart-witdenken. Geen simpele managementmodellen. Wel nuance, herkenning en de zoektocht naar wat Karen relationele intelligentie noemt: het vermogen om verschillen te begrijpen zonder elkaar kwijt te raken.
“We vinden het zelf niet fijn om in hokjes gestoken te worden, maar doen het wel heel makkelijk bij anderen.”
De panelgesprekken: waar het lekker begon te schuren
Aan de hand van scherpe stellingen ontstonden eerlijke gesprekken over werkcultuur, leiderschap en samenwerking.
“Te veel focus op welzijn maakt medewerkers minder weerbaar.”
Een stelling die meteen verdeelde reacties uitlokte. Maar opvallend: het gesprek ging al snel niet meer over yogamatten of fruitmanden.
Het panel met Inge Ampe (CEO van Bank B) en Wim Audenaert (CEO van AM Team) zorgde voor de nodige frictie, in de beste betekenis van het woord.
Wel over:
- psychologische veiligheid
- duidelijkheid
- verantwoordelijkheid
- en performantie
“Welzijn is voor mij gezonde, rendabele bedrijven bouwen waar het fijn werken is.”
– Karen Van der Aa
“Collega’s zijn geen familie”
Misschien wel de stelling die het meeste herkenning opriep.
Karen verwees naar een eerdere nieuwsbrief van First
Floor met exact die titel, eentje die destijds opvallend veel reacties losmaakte.
De kern van het gesprek?
Dat eerlijkheid en duidelijkheid misschien respectvoller zijn dan doen alsof een werkrelatie onvoorwaardelijk is.
“Uw leidinggevende is niet uw mama of papa. Het gaat over samenwerking.”
– Karen Van der Aa
Feedback geven? Of leren ontvangen?
Ook feedback kwam uitgebreid aan bod. Niet alleen hoe je feedback geeft, maar vooral hoe moeilijk het soms is om feedback écht te ontvangen zonder defensief te reageren.
Een quote die bleef hangen:
“Feedback is the champion’s breakfast.”
Maar tegelijk werd ook duidelijk dat directe feedback zonder intentie of veiligheid weinig waarde heeft.
Het gaat niet over harder communiceren. Wel over constructiever communiceren.
Is samenwerken vandaag moeilijker geworden?
Een laatste publieksvraag zorgde voor een mooi slotmoment.
Sommigen vonden samenwerken vandaag complexer door:
- de snelheid van verandering
- vervagende grenzen tussen werk en privé
- hogere verwachtingen
- constante communicatie
Anderen vonden het net gemakkelijker omdat mensen vandaag meer zichzelf mogen zijn op het werk.
En misschien zat net daar de essentie van de avond. Niet in het zoeken naar wie gelijk heeft. Maar in het blijven voeren van het gesprek.
We zouden nog vergeten dat het een boeklancering was
De inhoud stond duidelijk centraal en oversteeg bij momenten het boek. Hoe mooi! Maar natuurlijk moeten er ook boeken verkocht worden.
Wat deze boeklancering vooral duidelijk maakte? Dat De Generatieconfrontatie geen boek is over één generatie tegenover een andere.
Het is een boek over mensen.
Over samenwerking.
Over spanning én verbinding.
Of zoals Karen het zelf samenvatte:
